Muhittin Kahveci

Ben televizyon hiç seyretmedim desem yalan olur. Ama galiba çok insanlar seyrediyor. Hatta ordan çok şeyleri öğrenenler de var. hani halk dilinde diyoruz ya ‘’doctor od spisanije’’. Herşey gördüğün gibi değil arkadaş! Çıkart o felsefe gözlüğünü hakikate bak. Olayları Aynel yakin sonra ilmen yakin yok eğer oda olmazsa hakkal yakin bak. Sonra yaz. Çok isim zikretme. Aralarında bazılarının manada hiç değeri yok. Ben çok isim sayarım sana sabaha kadar okursun. Ama bir ceviz kabuğunu bile dolduramam onlarla. Onun için boş işlerle uğraşmamaya çalış. Benimle de uğraşma faydası yok sana! Niye mi? Bak rahmetli Ömer Babayı dinle o Hızırı görmüş bizede anlatıyor. Ama önce bizi biçareleri okuyan saygıdeğer okuyucularımıza bir kıssa bir hikaye bir de Hadis aktaralım. Vesselam

Bir kıssadan hisse: Bir âlim talebelerine (Şafii mezhebindealametlere bakarak kesin karar verilmez. Mesela bir köpeğin burnunda yoğurt bulaşığı varken evden çıktığı görülse, eve girince yoğurt çanağında köpeğin burnu kadar iz görülse, kesin olarak bu yoğurdu köpek yedi denemez) der. Talebenin birisi, içinden. (Bu kadarı olmaz) diye hocasına itiraz eder. Hocası, o gence, bir koyun kesip getirmesini söyler. O da koyunu keser. O arada sıkışır, evin kenarındaki ormanlığa kolları sıvalı ve kanlı bıçakla gidip hacetini def eder. Zaptiyeler, yeni öldürülmüş bir adamın katilini ararken bunun eli kanlı bıçakla ormana kaçtığını görürler. Hemen bunu yakalayıp getirirler. O gece karakolda kalır. Sabah mahkemeye çıkınca, hakim, (Bu genç,eli kanlı bıçakla kaçarken görülmüşse de, Şafii’de alametlere bakarak kesin hüküm verilmez. Bu genci serbest bırakın) diye karar verir. Genç, hocasına yaptığı suizannın cezasını çektiğini anlar.

Bir hikaye: Dağ evinde, kocası yeni ölmüş tek başına yaşayan hamile bir kadın, kendisine arkadaş olması için dağda yaralı olarak bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye başlar. Gelincik kadının yanından bir an bile ayrılmaz. Evcil bir hayvan haline gelir. Bir süre sonra kadının çocuğu doğar. Gelincik zarar vermesin diye çok dikkat eder. Bir gün birkaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak zorunda kalır. Gelincikle bebek evde yalnız kalmışlardır. Aradan biraz zaman geçer ve anne eve koşarak gelir. Gelinciği kanlı ağzındaki kanları yalarken görür. Anne çıldırmışçasına gelinciğe saldırır, hemen öldürür. O sırada içerden bebeğin ağlaması duyulur. Anne odaya girer. Odada beşiğin içindeki bebeğin yanında duran parçalanmış bir yılanı görür.

Hadis-i şerifte buyuruldu ki:

(Suizan etmeyin. Suizan, yanlış karar vermeye sebep olur. İnsanların gizli şeylerini araştırmayın, kusurlarını görmeyin, münakaşa, haset ve düşmanlık etmeyin, birbirinizi kardeş gibi sevin, çekiştirmeyin. Müslüman Müslümanın kardeşidir, ona zulmetmez, yardım eder. Onu, kendinden aşağı görmez.) [Buhari,Müslim]

Ömer Lütfi Mete (Allah rahmet eylesin) son yazısında diyor ki: Özellikle de her zaman Müslüman insan için birincil timsal olarak benimser göründüğümüz Peygamber’imizin arkadaşları ileilgili mevize külliyatımızda her türlü yüksek beşeri nitelikler geniş bir yer tutar ama onların birbirlerine karşı benzersiz sevgi bağları aynı yoğunlukta örneklenmez nedense. Sahabenin cihat aşkı, kahramanlık, sabır, tahammül, cömertlik, dünyaya değer vermezlik, tevazu gibi üstün özelliklerini ballandır aballandıra anlatmaktan hoşlanırız da birbirleriyle ne derin dostluklar yaşadıklarını ve birbirlerini nasıl sevdiklerini aynı yoğunlukta konu edinmeyiz.

Herhalde bugün biz Müslümanlar olarak birbirimizi sevemediğimiz için,Peygamber’imizin arkadaşlarını, arkadaşlarının kendisini ve arkadaşlarının birbirlerini nasıl sevdikleriyle gerektiği gibi ilgili değiliz. Belki de tersi; biz bu sevgi bahsiyle ilgili olmadığımız için birbirimizi –en azından yeterince- sevemiyoruz.
Merak ediyorum, Müslüman Müslüman’ı sevmezse, Allah onları yine de sever mi?